این احساس لذت در نماز،
یک سری مقدمات خارج از نماز دارد،
و یک سری مقدمات در خود نماز.

آن چه پیش از نماز و در خارج از نماز باید مورد ملاحظه باشد و عمل شود این است که: انسان گناه نکند و قلب را سیاه و دل را تیره نکند. و معصیت، روح را مکدّر می کند و نورانیّت دل را می برد.
و در هنگام خود نماز نیز انسان باید زنجیر و سیمی دور خود بکشد تا غیر خدا داخل نشود یعنی فکرش را از غیر خدا منصرف کند.
[برگی از دفتر آفتاب:133] به نقل از مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیتالله بهجت(ره)
نظرات شما عزیزان:
|